Academische Rijkunst

Overal ter wereld is er dezelfde wens: op de paarden te rijden en met de paarden één te worden. Harmonie tussen paard en ruiter is al eeuwen het ideaal en het middel om tot grote en grootste prestaties te komen.

Doelgerichte rijkunst

Vroeger was harmonie tussen paard en ruiter onontbeerlijk en was een wendbaar, buigzaam en gehoorzaam paard van levensbelang. Belandde je met een op hol geslagen paard in vijandelijk gebied, dan kostte je dat je leven. Daarom werd het paard goed en zorgvuldig getraind om in oorlogen, tweestrijd, veldslagen en krijgstochten met zijn ridder, koning of vorst gehoorzaam, als een centaur, verzameld op de achterhand snelle manoeuvres te kunnen maken.

Rijkunst bevrijdt van het doel

Rond 1700 verdwenen de vorsten van het front en werd de rijkunst als kunst beoefend. Maar omdat iedereen ook in de praktijk ruiter was en dagelijks samenleefden met de paarden om te reizen, te jagen enz. werden de juiste principes in de training toegepast. Dus de dressuur leidde tot goed geschoolde, wendbare, verzamelde paarden die op elegante wijze de moeilijkste oefeningen konden uitvoeren.

Doel van de academische rijkunst

''De rijkunst is bedoeld om de natuurlijke bewegingen van het paard te vervolmaken en het paard zover te brengen dat het in staat en bereid is deze bewegingen (die het paard in vrijheid uitsluitend bij emotionele opwinding zou maken) op commando van de ruiter uit te voeren.'' Gustav Steinbrecht

De academische rijkunst heeft als doel de natuurlijke talenten, krachten en vaardigheden van het paard te ontwikkelen tot het hoogst mogelijke niveau, zonder de regels van de natuur te negeren door:

• Het gebruik van systematische gymnastische oefeningen om het paard zijn fysieke en psychische welzijn te ontwikkelen.
• Het gebruik van dressuur voor het paard en niet het paard voor de dressuur.
• Het kijken naar dressuur als een kunstvorm, dat mens en paard de mogelijkheid geeft een taak in hun leven te geven die uitgevoerd kan worden met waardigheid tot op hoge leeftijd.
• Het eren van de rijkunst op een feestelijke manier.
• Het vergroten van de cirkel met degene die zich verbonden voelen met deze kunstvorm.

Door doelmatige oefeningen kunnen de natuurlijke talenten verbeteren en vermeerderen. De academische rijkunst wil het paard tot een goed gebruikspaard ontwikkelen, zodat hij ons ook in het bos, op de weg, aan het strand, op een goede manier kan bewegen en in principe dezelfde oefeningen kan laten zien als in de rijbaan.
De academische rijkunst zorgt voor verhoging van het prestatievermogen, verbetering van het uiterlijk en verlenging van de arbeidsgeschiktheid van het paard.
Het ideaal van de academische ruiter

Het ideaal van de academische ruiter is om zijn paard uit te balanceren, zijn paard licht in de voorhand maken en te laten buigen in de hurken, terwijl het paard altijd zoekt naar de ruiterhand in een voorwaarts-neerwaarts stretchend contact.

De ruiter begeleidt de heupen van het paard tussen zijn benen en de schouders van het paard tussen zijn teugels. De kandare wordt op één hand gereden.

Het voornaamste doel is om het paard soepel te houden. De schedel wordt correct geplaatst ten opzichte van de heup, zo dat de vorm van de ruggengraat tussen de schedel en de heup de mogelijkheid heeft tot continue buiging in een staat van ontspannen activiteit.

De voornaamste hulp is het zwaartepunt diep in de buik van de ruiter, dat samensmelt met het paard, zoekende naar de Centaur:

‘’The two minds must want what the two bodies can’’.

Rechtrichten' de rode draad door de training heen'

De basis : het paard ‘ Rechtrichten ‘

‘Het in evenwicht brengen van het paard op alle fronten.’

De natuurlijke scheefheid is een spiertechnisch probleem, dat door training van de spieren opgelost kan worden. Deze training heet ‘rechtrichten’.

Bij het 'rechtrichten' vangen we de training aan doormiddel van grond/handwerk

Een aantal voordelen van werken vanaf de grond:

• Grondwerk bevestigt het leiderschap van de mens maar zorgt er ook voor dat het paard gehoorzaam en gemotiveerd met de ruiter meewerkt.
• De ruiter ontwikkeld zichzelf door te voelen en kijken hoe het paard op prikkels reageert.
• Karakter van het paard komt goed naar voren is het; dominant,angstig,flegmatiek e.d.
• Oefeningen zijn makkelijk aan te leren zonder het ‘extra ruitergewicht’ .
• Door de oefeningen vanaf de grond aan te leren,krijgt een ruiter een beter innerlijk beeld.
• Ruiter leert de scheefheden van zijn paard herkennen.
• Makkelijker om op het juiste moment te belonen.
• Ruiter krijgt meer inzicht in de conditie en prestatie niveau van het paard

Gedrag paarden is gebaseerd op 3 natuurlijke eigenschappen:

Vluchtdier,prooidier,kuddedier.

Wij moeten leren om rekening te houden met die natuurlijke eigenschappen. Alleen dan gaat een paard zich bij ons veilig voelen en kunnen wij een goede samenwerking met hem aangaan.
Voor die goede samenwerking is het ook belangrijk kennis te hebben van de instinctieve eigenschappen en het denk en leervermogen van het paard. Anders dan de mens leert een paard door gewenning en door het samenvoegen van indrukken/prikkels.

Training van lichaam & Geest.

(Negatieve) Dwang/straffen: uit dwang/straffen ontstaat voornamelijk stress, boosheid, staken en verzet.
(Positieve) vraag/antwoord/belonen: Toename intelligentie, concentratie, tegemoetkoming, dapperheid,zelfverzekerdheid,loyaliteit.

Het ultieme gevoel is een echte samenwerking tussen jou en een paard, een paard dat je zonder dwang de moeilijkste oefeningen kan laten doen…simpel weg omdat hij dat voor je wil doen!
De spagaat leer je niet in een paar weken…Neem de tijd om de juiste spieren van het paard te trainen. Met spierpijn door trainen krijg je geen positieve uitwerking! niet bij mensen en ook niet bij paarden!

Waarom rechtrichten ?: Omdat we het paard willen berijden.

Wat rechtrichten ?:

• Lateraal
zoveel mogelijk gelijkmatige en doorgaande zijdelingse welving in de wervelkolom van de 1e halswervel (atlas draaier) tot de staartwervels. Stretchen van de spieren door het vragen van lengtebuiging op de voltes en schouderbinnenwaarts.

• Diagonaal
op/over de schouder vallen ,paard moet in evenwicht gebracht worden.

• Horizontaal
paard loopt van nature meer op de voorhand, nu meer in horizontaal evenwicht brengen dan kan het paard ons goed dragen.

• Verticaal
paarden die plat door de bocht gaan, moeten leren op alle benen evenveel gewicht te dragen.(vooral bij hoge snelheid goed op te merken.)

• Voor/achter
De voorhand is smaller dan achterhand dus moeten we de voorhand voor de achterhand richten.

• Voorbenen:
Het paard is links of rechtshandig, vaak ook het voorkeursbeen tijdens het grazen.

• Achterbenen:
Elk paard heeft van nature een meer stuwend en meer dragend achterbeen. Het stuwende been wordt vaak naast de massa geplaatst.

• Onder/Boven
Als een paard zich fysiek en psychisch ontspant, zijn rug loslaat en buitspieren aanspant, zal het paard voorwaarts neerwaarts zijn hals laten zakken.

Hoe Rechtichten ?:

Via rechtrichtende buigingsarbeid, zoals de volte,slangevolte en de zijgangen. De zijgangen zijn dus een middel die leiden tot het doel: een soepel, buigzaam en wendbaar en bovenal rechtgericht paard. De zijgangen zijn geen doel op zich. De schouderbinnenwaarts wordt dus niet getraind omdat het in de klasse M1 getoond moet worden, maar wordt getraind om het binnenachterbeen van het paard te laten ondertreden en buigzaam en dragend te maken.